Over Planning Poker | Complete Gids

Planning Poker, ook bekend als Scrum Poker, is een consensus-gebaseerde, gamified schattingstechniek die wordt gebruikt in agile softwareontwikkeling om de inspanning of relatieve grootte van ontwikkelingsdoelen te meten. Het wordt breed toegepast in frameworks zoals Scrum, Extreme Programming (XP) en Kanban.

De techniek gebruikt een breedband Delphi methode aanpak en focust op de collectieve intelligentie van het team om nauwkeurigere schattingen te genereren dan individueel gemaakte.

Het hoofddoel van Planning Poker is het mitigeren van ankerbias. In de cognitieve psychologie treedt ankerbias op wanneer de eerste informatie of het nummer dat in een discussie wordt voorgesteld, het besluitvormingsproces domineert en daaropvolgende schattingen beïnvloedt.

Door van alle teamleden te eisen dat hun schattingen tegelijkertijd en onafhankelijk (via verborgen kaarten) worden gepresenteerd, dwingt de methode individueel denken. De bij het stemmen onthulde discrepanties worden gebruikt als triggers voor technische discussies, waarbij leden met verschillende ervaringsniveaus inzichten kunnen delen over risico's of gemakken die anderen niet hebben waargenomen.

De techniek werd voor het eerst gedefinieerd en genoemd door James Grenning in 2002 als oplossing voor 'analyseparalyse' in planningsvergaderingen. Het werd later populair gemaakt door Mike Cohn in het boek 'Agile Estimating and Planning' (2005).

Hoewel de term een geregistreerd handelsmerk is van Mountain Goat Software, is het gebruik vrij voor de gemeenschap, en is de techniek de wereldwijde standaard geworden voor sprintplanning en backlogbeheer.

Planning Poker schattingen gebruiken geen uren of dagen, maar abstracte meeteenheden genaamd Story Points. De meest voorkomende schaal is de Gewijzigde Fibonacci reeks:

0, ½, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 20, 40, 100

Het gebruik van getallen die verder uit elkaar liggen naarmate ze groeien, dient om de inherente onzekerheid in complexe taken te weerspiegelen. Het is psychologisch makkelijker om een 2-punt taak te onderscheiden van een 3-punt taak dan een 20-punt taak van een 21-punt taak. De sprong van 13 naar 20 (en dan 40) duidt erop dat hoe groter de inspanning, hoe onnauwkeuriger de menselijke voorspellingscapaciteit wordt.

• Vraagteken (?) De deelnemer heeft onvoldoende informatie over de taak.
• Oneindig (∞) De taak wordt beschouwd als te groot om te schatten en moet worden opgesplitst (gesliced).
• Koffiekopje Geeft aan dat het team moe is en een pauze voorstelt om de kwaliteit van schattingen te behouden.

Het proces vindt doorgaans plaats tijdens de sprintplanningsceremonie en volgt deze stappen:

1. De Product Owner beschrijft een user story.
2. Het team bespreekt technische vereisten, acceptatiecriteria en afhankelijkheden.
3. Elk lid kiest mentaal een kaart en houdt deze verborgen.
4. Alle kaarten worden tegelijkertijd onthuld.
5. Bij consensus wordt de waarde geaccepteerd. Anders leggen de extreme stemmen (hoogste en laagste) hun argumenten uit. Na de discussie vindt een nieuwe stemronde plaats tot overeenstemming is bereikt.

• Gebruik van Rekenkundig Gemiddelde Het berekenen van het gemiddelde van stemmen in plaats van consensus zoeken, maakt de waarde van de technische discussie teniet.
• Leiderschapsdruk Wanneer managers of 'senior' ontwikkelaars meningen uiten voordat er wordt gestemd, waardoor de rest van het team wordt beïnvloed (ankerbias).
• Uur Schatting Pogingen om punten direct om te zetten naar uren, waardoor variatie in focus en productiviteit tussen verschillende leden wordt genegeerd.

Met de overgang naar remote werk en gedistribueerde teams is Planning Poker geëvolueerd van fysieke decks naar synchrone digitale platforms. Deze hulpmiddelen proberen de dynamiek van gelijktijdige kaartonthulling in virtuele omgevingen te repliceren en de integriteit van de methode op afstand te waarborgen.